Terug door België naar Maastricht , van 22 juni tot 26 juni
Op 22 juni moesten we de gezellige haven van Erquelinnes verlaten naar Landelies. Het werd weer een warme dag en wat ons betreft het mooiste gedeelte van de Sambre. Gewoon gezellig varen met aan de kant fietsers, wandelaars en leuke terrassen zodat het een en ander er levendig uitzag. Alle 8 sluizen werden met de hand bediend en de service was snel en prompt. De Sambre is een debiet rivier waarbij de afvoer is geregeld door stuwen. Vanouds werden er bij de sluis en stuw een sluiswachters woning en een stuwwachters woning gebouwd. De sluiswachter zorgde voor de bediening van de sluis en de stuwwachter hield het waterpeil op niveau.
Vanuit Landelies maakten we een lange tocht naar Namen. We vertrokken om half acht en zagen een beetje op tegen de vuiligheid die we in Charleroi tegen zouden komen. Na de hand bediende sluis van Landelies kwamen bij de sluis Monceau sur Chambre die van een veel groter formaat was dan we gewend waren. We moesten ons hier melden om de scheepvaart rechten te betalen om daarna weer te stempelen bij elke sluis.
De doortocht door Charleroi was erg vies met zo nu een dan een stofwolk van ijzerdeeltjes. Dit is buitengewoon slecht voor twee componenten lak zodat we na aankomst in Namen een aantal uren hebben gespoeld om deze minuscule deeltjes zorgvuldig te verwijderen. Namen was eigenlijk de eerste haven/ligplaats waar het druk was, wel even een verschil met het zeer rustige Noord Frankrijk.
De volgende stop werd de stad Luik. Een weinig interessante tocht, grotendeels langs basis industrie met soms een aardig landschap. Het was tropisch weer en de schut tijden van de sluizen waren lang.
De haven van Luik was echter een aangename verassing, met een zeer voorkomende havenmeester en uitstekende facilitieten. Luik heeft prachtige binnenstad te hebben, zeer levendig vooral omdat er een grote gay parade was. Luik is dus wat ons betreft een aanrader.
Na een rustdag vertrekken we op zondag 26 juni naar Maastricht en meren af in het prachtige Bassin en vieren onze behouden terugkomst met een goede lunch bij de Harbour Club. De drie stilligdagen hebben we besteed om de stad eens goed te bekijken, naar koopjes te sporen in de uitverkoop en onszelf culinair te verwennen.
Jammer, het laatste deel van onze prachtige tocht
Het is moeilijk om het mooie Maastricht weer te verlaten en met enige weemoed vertrokken we uit ’t Bassin via sluis 20. Vier prachtige dagen hebben we er gehad met schitterend weer.
We gaan naar de Spaanjerd, langs de Limburgse Maas net op Belgisch grondgebied, alwaar een prachtige jachthaven is en je ook goedkope rode diesel kan tanken.Er waren overigens een handjevol passanten in deze goede haven.
De eerste stilligdag begon met regen maar rond de middag klaarde het op. Bij de VVV een fietskaart gekocht waaruit bleek dat deze omgeving een fiets eldorado is. Zijn op ons eerste tochtje naar Maaseik gegaan, een zeer verzorgde plaats met mooie huizen en tuinen, een goed winkel bestand en een leuk marktplein omgeven met mooie terrassen.
De tweede stilligdag fietsten we naar Thorn met bewolkt weer en soms een beetje motregen. Een mooi stadje maar de commercie heeft hier wel toegeslagen, duur parkeren, veel betalen voor kerkbezoek en zoals de volgende dag blijkt, matige service in de horeca.
De reis werd na 4 dagen voortgezet naar het Leukermeer. De sluizen draaiden zeer vlot maar na het middaguur brak er noodweer uit, het werd pikzwart en de regen kwam met bakken naar beneden samen met windstoten en onweer. Met heel weinig zicht en de navigatieverlichting aan voeren we verder de Limburgse Maas af. Gelukkig was er weinig beroeps en recreatievaart. Later klaarde het een beetje op en met droog weer kwamen we in Leuken aan waar we de laatst beschikbare ligplaats konden innemen. Met afwisselend regen en zonneschijn gingen we de avond in.
Het plan was om vervolgens naar Mook te varen en daar een aantal dagen te blijven om te fietsen. Het weer was slecht en de vooruitzichten voor donderdag en vrijdag waren ook bedroevend.
Verder hadden we regelmatig een lekkage op de schroefas, vooral bij hoge toeren ( 1800 tot 2000), niet echt een fijn idee om daarmee de Waal op te gaan met 4 km stroom tegen.
We besloten derhalve terug te gaan via de Maas naar Gorinchem en dan naar de Lek om via de Neder Rijn naar de IJssel te gaan. Dat leverde 14 meer vaaruren op en 140 km extra varen.
De eerste stop zou dan Kerkdriel zijn om dan de volgend dag naar Wijk bij Duurstede te varen. Twee lange dagen van respectievelijk 9 en 9,5 uur.
Het weer was slecht maar het landschap was mooi en rond 6 uur kwamen we in Kerkdriel aan. Er werd aangelegd bij de jachthaven van de Brink. Kerkdriel ligt in de Bommelerwaard en na een korte fietstocht over de dijk kwamen we tot de conclusie dat we er de volgende keer wat langer wilde blijven. De Bommelerwaard, ook wel het mooiste eiland tussen de rivieren genoemd, heeft een veelzijdige natuur. Dijken en polders, uiterwaarden, oude kastelen, pittoreske dorpjes en mooie boomgaarden zorgen voor een prachtige sfeer.
Dan volgde een lange tocht naar Wijk bij Duurstede via de Maas, Afgedamde Maas, Merwede Kanaal en Lek. De natuur was prachtig en het werd ons duidelijk dat niet alleen het varen in Frankrijk mooi was maar dat de Nederlandse Rivieren toch ook veel te bieden hebben. Jammer dat we geen tijd hadden om de verschillende mooie plaatsen langs het traject beter te bekijken.
Bij de 4 sluizen die we passeerden hadden we weinig wachttijd, zodat we redelijk op tijd aankwamen in Wijk Bij Duurstede. Dit is een prachtig stadje met goede eetgelegenheden en kunst galerieën. De weersvoorspellers hadden het dit keer bij het verkeerde eind want we hadden een groot gedeelte van de dag zon in plaats van de voorspelde regen. Niet vergeten de 73 jarige havenmeester een pluim te geven. Hartelijke ontvangst en op en top een goede sfeermaker.
Naar Giesbeek weer een lange vaardag via de Lek en Neder Rijn maar genoten van de prachtige Utrechtse Heuvelrug. We hadden ongeveer 1 km stroom tegen maar na de passage van het Pannerdenskanaal minstens 5 km stroom mee. Dit ging dus hard bij de Kop van de IJssel. De haven van WSV Giesbeek bleek een gezellige familie haven te zijn met veel vaar en zeil activiteiten voor jong en oud. Tijdens de stilligdag naar het prachtige Doesburg gefietst langs de IJssel. Dit was een bijzonder mooie tocht. Volgend jaar pakken we weer Giesbeek, de Steeg en via de Oude IJssel naar Doetinchem en Laag Keppel. Een uitgelezen gebied voor mooie fietstochten.
Heerlijk slingeren op de IJssel met de stroom mee door naar het leuke stadje Hattem.
Vrij veel beroeps vaart op het bovenstroomse gedeelte van de IJssel maar na de afslag naar de Twentse Kanalen was er bijna geen beroepsvaart meer. De jachthaven van Hattem lag in de namiddag helemaal vol en eigenlijk was dat de eerste aanlegplaats van onze hele reis waar het dus druk was. En om een lang verhaal kort te maken kwamen we op 15 juli in Grou aan via Giethoorn en Langweer.
Aan een prachtige tocht was een einde gekomen, we doen hem zeker nog een keer maar dan nemen we er 2 weken bij en voor de statistiek hier nog even het reisschema van dit traject.
Kees Schothorst, Giethoorn 5 december 2005
Jammer, het laatste deel van onze prachtige tocht
Het is moeilijk om het mooie Maastricht weer te verlaten en met enige weemoed vertrokken we uit ’t Bassin via sluis 20. Vier prachtige dagen hebben we er gehad met schitterend weer.
We gaan naar de Spaanjerd, langs de Limburgse Maas net op Belgisch grondgebied, alwaar een prachtige jachthaven is en je ook goedkope rode diesel kan tanken.Er waren overigens een handjevol passanten in deze goede haven.
De eerste stilligdag begon met regen maar rond de middag klaarde het op. Bij de VVV een fietskaart gekocht waaruit bleek dat deze omgeving een fiets eldorado is. Zijn op ons eerste tochtje naar Maaseik gegaan, een zeer verzorgde plaats met mooie huizen en tuinen, een goed winkel bestand en een leuk marktplein omgeven met mooie terrassen.
De tweede stilligdag fietsten we naar Thorn met bewolkt weer en soms een beetje motregen. Een mooi stadje maar de commercie heeft hier wel toegeslagen, duur parkeren, veel betalen voor kerkbezoek en zoals de volgende dag blijkt, matige service in de horeca.
De reis werd na 4 dagen voortgezet naar het Leukermeer. De sluizen draaiden zeer vlot maar na het middaguur brak er noodweer uit, het werd pikzwart en de regen kwam met bakken naar beneden samen met windstoten en onweer. Met heel weinig zicht en de navigatieverlichting aan voeren we verder de Limburgse Maas af. Gelukkig was er weinig beroeps en recreatievaart. Later klaarde het een beetje op en met droog weer kwamen we in Leuken aan waar we de laatst beschikbare ligplaats konden innemen. Met afwisselend regen en zonneschijn gingen we de avond in.
Het plan was om vervolgens naar Mook te varen en daar een aantal dagen te blijven om te fietsen. Het weer was slecht en de vooruitzichten voor donderdag en vrijdag waren ook bedroevend.
Verder hadden we regelmatig een lekkage op de schroefas, vooral bij hoge toeren ( 1800 tot 2000), niet echt een fijn idee om daarmee de Waal op te gaan met 4 km stroom tegen.
We besloten derhalve terug te gaan via de Maas naar Gorinchem en dan naar de Lek om via de Neder Rijn naar de IJssel te gaan. Dat leverde 14 meer vaaruren op en 140 km extra varen.
De eerste stop zou dan Kerkdriel zijn om dan de volgend dag naar Wijk bij Duurstede te varen. Twee lange dagen van respectievelijk 9 en 9,5 uur.
Het weer was slecht maar het landschap was mooi en rond 6 uur kwamen we in Kerkdriel aan. Er werd aangelegd bij de jachthaven van de Brink. Kerkdriel ligt in de Bommelerwaard en na een korte fietstocht over de dijk kwamen we tot de conclusie dat we er de volgende keer wat langer wilde blijven. De Bommelerwaard, ook wel het mooiste eiland tussen de rivieren genoemd, heeft een veelzijdige natuur. Dijken en polders, uiterwaarden, oude kastelen, pittoreske dorpjes en mooie boomgaarden zorgen voor een prachtige sfeer.
Dan volgde een lange tocht naar Wijk bij Duurstede via de Maas, Afgedamde Maas, Merwede Kanaal en Lek. De natuur was prachtig en het werd ons duidelijk dat niet alleen het varen in Frankrijk mooi was maar dat de Nederlandse Rivieren toch ook veel te bieden hebben. Jammer dat we geen tijd hadden om de verschillende mooie plaatsen langs het traject beter te bekijken.
Bij de 4 sluizen die we passeerden hadden we weinig wachttijd, zodat we redelijk op tijd aankwamen in Wijk Bij Duurstede. Dit is een prachtig stadje met goede eetgelegenheden en kunst galerieën. De weersvoorspellers hadden het dit keer bij het verkeerde eind want we hadden een groot gedeelte van de dag zon in plaats van de voorspelde regen. Niet vergeten de 73 jarige havenmeester een pluim te geven. Hartelijke ontvangst en op en top een goede sfeermaker.
Naar Giesbeek weer een lange vaardag via de Lek en Neder Rijn maar genoten van de prachtige Utrechtse Heuvelrug. We hadden ongeveer 1 km stroom tegen maar na de passage van het Pannerdenskanaal minstens 5 km stroom mee. Dit ging dus hard bij de Kop van de IJssel. De haven van WSV Giesbeek bleek een gezellige familie haven te zijn met veel vaar en zeil activiteiten voor jong en oud. Tijdens de stilligdag naar het prachtige Doesburg gefietst langs de IJssel. Dit was een bijzonder mooie tocht. Volgend jaar pakken we weer Giesbeek, de Steeg en via de Oude IJssel naar Doetinchem en Laag Keppel. Een uitgelezen gebied voor mooie fietstochten.
Heerlijk slingeren op de IJssel met de stroom mee door naar het leuke stadje Hattem.
Vrij veel beroeps vaart op het bovenstroomse gedeelte van de IJssel maar na de afslag naar de Twentse Kanalen was er bijna geen beroepsvaart meer. De jachthaven van Hattem lag in de namiddag helemaal vol en eigenlijk was dat de eerste aanlegplaats van onze hele reis waar het dus druk was. En om een lang verhaal kort te maken kwamen we op 15 juli in Grou aan via Giethoorn en Langweer.
Aan een prachtige tocht was een einde gekomen, we doen hem zeker nog een keer maar dan nemen we er 2 weken bij en voor de statistiek hier nog even het reisschema van dit traject.
Kees Schothorst, Giethoorn 5 december 2005
