<< Vorige
| Overzicht |
Volgende >>
Met de Toermalijn naar de Franse Ardennen 2005 (deel1)
Eerst iets over de planning : In ons tweede motorboot jaar wilden we graag met de Toermalijn naar Frankrijk. Over de Franse bevaarbare wateren wisten we niet zoveel maar op de overzichts kaart van Frankrijk konden we opmaken dat zowat in elke streek van Frankrijk rustige kanaaltjes deel uit maakten van een prachtig landschap. We kochten het boek “Frankrijk per Boot “, het nodige kaartmateriaal en gingen aan de slag met onze planning.
Uit de vele route mogelijkheden moest dus een keuze worden gemaakt op basis van de volgende uitgangspunten : · De tocht mocht niet langer duren dan 11 weken vanwege de afspraak met onze huisoppas. · We gaven er de voorkeur aan om na elke vaardag een stilligdag te nemen. · We wilden per vaardag niet meer als 5 uur varen. · Bij het begin van het hoogseizoen wilden we weer terug zijn in Giethoorn.
Op basis het bovenstaande kom je dan op ongeveer 210 vaaruren en bij een uurgemiddelde van 7,5 km zou de totale tocht dus niet meer dan 1600 km lang mogen zijn. Dat betekende dat we ons moesten beperken tot de Franse Ardennen.
Er waren verder nog een aantal mogelijkheden om naar dit gebied toe te varen en kwamen uit op de volgende opties : · Optie 1 : Grou, NW Overijssel, Randmeren, Vecht, Gorkum, Geertruidenberg, de Noord Brabant route, Tholen, Antwerpen, Brussel, Sambre, Canal de la Sambre a l’Oise, Canal de l’Oise a lÁisne, Canal lateral a l’Aisne, Canal des Ardennes, Canal de l’Est Branche Nord en terug via de Belgische Maas naar Maastricht, Limburgse Maas, IJssel, NW Overijssel, Grou. · Optie 2 : Grou, NW Overijssel, Randmeren, Vecht, Gorkum, Den Bosch, Zuid Willemsvaart, Limburgse Maas, Maastricht, Belgische Maas naar Namen en Dinant, Canal de l’Est Branche Nord, Canal des Ardennes, Canal lateral a l’Aisne, Canal de l’Oise a lÁisne, Canal de la Sambre a l’Oise, Sambre, Namen en verder terug via de Belgische Maas naar Maastricht, Limburgse Maas, IJssel, NW Overijssel, Grou. · Optie 3 : Grou, NW Overijssel, Randmeren, Vecht, Gorkum, Heusden, Maas, Limburgse Maas, Maastricht, Belgische Maas naar Namen en Dinant, Canal de l’Est Branche Nord, Canal des Ardennes, Canal lateral a l’Aisne, Canal de l’Oise a lÁisne, Canal de la Sambre a l’Oise, Sambre, Namen en verder terug via de Belgische Maas naar Maastricht, Limburgse Maas, IJssel, NW Overijssel, Grou.
In afstand en vaaruren was er weinig verschil is tussen de opties 1, 2 en 3. De meest logische keuze was natuurlijk optie 1 omdat er hier geen sprake was van enig overlap tijdens de heen en terugweg. Toch kozen we deze optie niet omdat we nog weinig ervaring hadden en de hektiek van Antwerpen nog even wilde ontlopen. Ook het kanaal Charleroi Brussel sprak ons niet aan. Uiteindelijk gingen we voor optie 3. En nu de tocht : Heenweg door Nederland, van 2 mei tot en met 14 mei Op 2 mei werd onze boerderij en 2 poezen toevertrouwd aan onze huisoppas die we via het huisoppas bemiddelings bureau Holiday Link hadden geregeld.
Het was moeilijk om deze mensen bij de les te houden omdat ze nogal afdwaalden. We hadden een goed gedocumenteerd boek gemaakt hoe alles in ons huis werkt en verder het onderhoud van de tuin omschreven en hoe de poezen verzorgd dienden te worden. We moesten het beste er maar van hopen. Om drie uur maakten we de trossen los en kwamen rond 6.30 uur aan in Echtenerbrug. We hadden redelijk weer en een prachtige avond. Het plan was om de volgende dag door te varen naar Elburg maar i.v.m. een klein medisch probleem moesten we een stop maken in Vollenhove. Op 4 mei door naar Harderwijk en vanwege het matige weer de geplande stop maar overgeslagen. We wilde daarna doorvaren naar Naarden maar vanwege de slechte weersberichten voor de volgende dag (windkracht 6 op het Markermeer ) besloten we door te gaan naar Loenen. Een aanrader, hier is het restaurant van Tante Koosje.

De tocht van Loenen naar Gorinchem werd een lange reis van 10 vaaruren met 5 sluizen. In eerste instantie ging de tocht over de Vecht en daarna via de Oude Gracht dwars door Utrecht. Dit was natuurlijk een hele belevenis. Het plan was om via het Merwedekanaal naar Gorinchem te varen maar dat lukte ten dele omdat de Blauwe Brug gestremd was. Er zat niets anders op om via het Amsterdam Rijnkanaal het Lek Kanaal te nemen. Een zeer drukke beroepsvaart route met de immens grote Beatrix sluis. Na het uitvaren van deze sluis kwamen we snel op de Lek bij de Koninginnesluis.
Na een rustdag in Gorinchem volgde op 8 mei een korte tocht naar Heusden. Na het verlaten van de erg smalle jachtensluis in Gorinchem moet je goed uitkijken bij het oversteken van de Waal en op de veerponten. De tocht over de Afgedamde en Andelse Maas was mooi. De oversteek van de Bergse Maas naar Heusden was simpel. Er is hier niet zoveel verkeer. Men is nu in het Brabantse. De jachthaven en het vestingstadje zelf zijn de moeite waard. Via Grave komen we op 10 mei aan bij de mooi gelegen jachthaven van Leuken
Het Leukermeer is overigens prachtig, zeker vanaf het terras van de naast gelegen camping. Onder dit restaurant zijn ook ligplaatsen met een uniek uitzicht op het meer met glooiende en mooi begroeide oevers. Er zijn evenwel geen voorzieningen en men ligt tegen een damwand. We gaan het de volgende keer zeker proberen. Verder zagen we nogal wat schepen die in de voorhaven lagen afgemeerd met een voorlijn op de wal in combinatie met een achteranker. De Jachthaven Koeweide bij Wessem was onze volgende stop, een haven met veel faciliteiten maar niet mooi gelegen. De volgende keer doen we dat niet meer, het is beter om door te varen naar jachthaven de Spaanjerd waar je ook rode diesel kan tanken. Op 12 mei varen we via het Julianakanaal naar Maastricht waar we 2 dagen blijven liggen.
Het Julianakanaal overbrugt een hoogteverschil van 23 m door middel van 3 sluizen, te Maasbracht, Born en Limmel. Die in Maasbracht kent het grootste verval in Nederland, 11,85 m en in Born 11,35 m. In beide sluizen zijn drijvende bolders aangebracht hetgeen het schutten vergemakkelijkt. Na Sluis Limmel komt men weer op de Maas en loopt men Maastricht aan. Na de spoorbrug ziet men de toegang tot het Bassin, de historische jachthaven van Maastricht. Om bij deze jachthaven te komen moet men eerst sluis 20 passeren. Donderdag voor Pinksteren was het, maar toch was er voldoende plaats. In Maastricht zijn er veel goede restaurants en deze stad biedt meer eetplezier dan alle steden en dorpen die we daarna bezocht hebben. De Harbour Club aan ’t Bassin is zeer de moeite waard. Verder zijn er zeer goede eetgelegenheden in de Regtstraat en omgeving. Maastricht was natuurlijk een hoogtepunt en een meerdaags verblijf meer dan waard.
|